Hoe word ik eindelijk's geciteerd in de media?

Het is natuurlijk een beetje afhankelijk van het soort journalist dat je tegenover je hebt, maar meer dan de helft van alle interviews levert niet één quote op voor de geïnterviewde. Weinig resultaat dus van al die inspanningen om een reporter te strikken. Ik heb het zelf als journalist ook veelvuldig gedaan : mensen interviewen over een onderwerp en de informatie dankbaar in ontvangst nemen om er al dan niet een stuk over te maken, maar zonder de gesprekspartner te citeren. Ik heb me vaak afgevraagd hoe dat kwam. Hier zijn mijn bevindingen.

Hoe korter hoe beter. Journalisten zoeken "soundbites", geen redevoeringen. Als je wil geciteerd worden, moet je dus de synthese in één klapper kunnen meegeven, en niet langer dan dertig seconden praten.

Vaak nuanceren geïnterviewden hun eigen zaak helemaal stuk. Journalisten verafschuwen nuances. Wat zij willen, zijn sterke contrasten en tegenstellingen. Dat levert vaker een helder en duidelijk stuk op. Verpak je boodschap dus in een tegenstelling , maar vermijd daarbij de directe aanval en doe niet aan aanstellerige vuilspuiterij. Niet makkelijk deze.

Vaak citeren journalisten iemand die ze al 's eerder interviewden. Conclusie : bouw een relatie met ze op. Misschien lukt het niet die eerste keer, maar wel later.

Corrigeer jezelf. Als je voelt dat je uitleg niet puntig genoeg is, aarzel niet om de zaak even af te breken en verbeter jezelf. Dat trekt aandacht, heb ik gemerkt. De "herstelquote" is een soort uitroepteken: ' hier zit de kern van de zaak, velen zien dat niet, ik wel '. Het maakt het zo'n journalist een beetje moeilijker om je te omzeilen bij de finale redactie van zijn stuk.

Wat je ook doet, wees je ervan bewust dat "off-the-record" een mythe is. Sommigen begeven zich toch op dat terrein, omdat ze op die manier hopen zich interessant te maken in de ogen van de sceptische journalist. Het zal hen wel een citaat opleveren, maar misschien ééntje dat ze zal achtervolgen voor de rest van hun loopbaan.